صرف قليان از ديرباز در کشور ما و برخي جوامع ديگر به عنوان يک تفريح مرسوم بوده است و متاسفانه به جمع استفاده‌کنندگان آن اضافه شده است.بالا رفتن محبوبيت قليان و استفاده از آن در محافل مختلف تا حد زيادي به دليل تبليغات بي‌اساسي است که درباره سالم بودن آن در بازار تجاري بر سر زبان‌ها افتاده است. در حالي که تحقيقات نشان مي‌دهد برخلاف تصور عمومي، کشيدن قليان بيش از سيگار براي سلامتي مضر است.

مصرف قليان و باورهاي نادرست
درباره مصرف قليان باورهاي غلطي در نزد بسياري از مردم رايج است. شايد يکي از علت‌هاي گسترش مصرف قليان همين باورهاي نادرست باشد. از آنجا که سيستم کار قليان بر پايه استفاده از حرارت غيرمستقيم و فيلتراسيون آب استوار است، بنابراين يکي از اين تصورهاي نادرست اين است که آب موجود در قليان جلوي ورود مواد مضر و سمي توتون و تنباکو به بدن را مي‌گيرد! برهمين اساس، عده‌اي آن را جايگزين مناسبي براي سيگار مي‌دانند. در حالي که برخلاف اين تصور، بيشتر اين مواد سمي از جمله نيکوتين وارد ريه مي‌شوند و به خاطر پک‌هاي عميقي که اغلب فرد براي فرو بردن دود مي‌زند، آسيب‌هاي جدي‌تر به حبابچه‌هاي ريه وارد مي‌شود.علاوه بر آن، مرطوب بودن لوله قليان و مجراي خروج دود، مي‌تواند عامل مهمي جهت رشد ميکروب‌ها و قارچ‌ها باشد. تحقيقات اخير مربوط به کشت مواد داخل لوله قليان نشان داده است اين مواد حاوي صدها نوع قارچ و ميکروب است که به راحتي توسط دود، وارد دستگاه تنفسي مي‌شوند و زمينه بروز عفونت‌هاي ريوي را فراهم مي‌آورند. دود قليان اعتيادآور است و هرگز جايگزين مناسبي براي سيگار نيست.تصور عمومي ديگر اين است که اگر دود قليان وارد ريه‌ها نشود، آسيبي به آنها وارد نمي‌سازد. اين تصور نيز کاملا غلط است. چون دود از طريق مخاط و بافت ظريف دهان، حلق و حنجره جذب بدن مي‌شود و آثار بسيار سوء خود را بر جاي مي‌گذارد.بنا به گفته متخصصان، دود حاصل از مصرف قليان، نه تنها همه موارد سرطان‌زاي دود سيگار را داراست، بلکه مونوکسيد کربن بيشتري هم دارد. مونوکسيد کربن موجود در دود سيگار و قليان جاي اکسيژن موجود در جريان خون را اشغال مي‌کند و بدين‌وسيله بافت‌هاي بدن را از اکسيژن محروم مي‌کند.بنا به نظر متخصصان، مصرف‌کنندگان قليان در هر بار مصرف، دود بسيار زيادتري را در مقايسه با کشيدن يک نخ سيگار دريافت مي‌کنند. مصرف يک نخ سيگار به طور معمول بين 500 سي‌سي تا يک ليتر دود توليد مي‌کند، اما هر پک قليان به طور متوسط حاوي 15 درصد تا يک ليتر دود است.بنابراين، اگر مدت زمان مصرف قليان را به طور متداول بين 40 تا 60 دقيقه محاسه کنيم و در هر وعده مصرف 50 تا 100 پک به قليان زده شود، به رغم دفعات کمتر استفاده از آن در مقايسه با سيگار مقدار دود بيشتري وارد ريه‌ها مي‌شود. به اين ترتيب مسلم است، اثرات مضر و تخريب‌کننده قليان کمتر از سيگار نيست، بلکه مي‌تواند بيشتر هم باشد.

مصرف قليان و آسيب به ديگران
سيگار و قليان نه تنها براي کساني که مصرف‌کننده آنها هستند، مضر و خطرناک است. بلکه به اطرافيان و کساني که به صورت غيرمستقيم در معرض دود سيگار و قليان قرار مي‌گيرند (دود دست دوم) نيز آسيب مي‌رساند. آژانس حفظ محيط زيست (EPA) دود سيگار در محيط را به عنوان يک ماده سرطان‌زاي گروه A که مسئول هزاران مورد سرطان ريه در هر سال در ميان افراد غيرسيگاري است، طبقه‌بندي کرده است.افرادي نيز که در مواجهه با دود تحميلي قليان قرار دارند، همانند مصرف‌کنندگان آن امکان ابتلا به انواع سرطان‌ها، بيماري‌هاي قلب و عروق، تنفسي و آثار سوء دوران بارداري را دارند. بهتر است بدانيم که:
- تاکنون هزاران مقاله علمي که نتيجه تحقيقات، تجربه‌ها و بررسي‌هاي پزشکان و دانشمندان و دستاورد دانشگاه‌ها و مراکز علمي جهان است، آثار سوء و مضرات دخانيات را تاييد و به همگان به ويژه جوانان توصيه مي‌کنند تا از مصرف آن پرهيز کنند.
- سيستم بسيار پيچيده بدن به ويژه قلب و ريه‌هاي شفاف ما براي يک زندگي سالم و شاداب آفريده شده‌اند، اگر آنها را با دود دخانيات آلوده کنيم، مجبوريم يک عمر زندگي خاکستري و سياه دردآلود را تحمل کنيم.
- ساليانه ميليون‌ها نفر در سراسر جهان بر اثر مصرف دخانيات و مرگ زودرس جان خود را از دست مي‌دهند.
- استعمال دخانيات، هزينه‌هاي سنگيني در بر دارد. زمان‌هاي از دست رفته، بيماري‌هاي قلبي – عروقي و ريوي، هزينه‌هاي درماني، غيبت از کار بر اثر بيماري، تنها بخشي از اين هزينه‌هاي جبران‌ناپذير است.
- آنچه که پايانش درد، رنج و سختي است و آرامش و راحتي را از آدمي سلب مي‌کند، تفريح نيست، پس هرگز به مصرف قليان به چشم يک تفريح سالم نگاه نکنيم.
- مصرف سيگار و قليان مي‌تواند آغاز براي گرايش به مصرف مواد مخدر باشد.

 

منبع: http://khabarfarsi.com/ext/7492468